اختلال دوقطبی | بیماری

به نقل از : مشکل دوقطبی یه جور مشکل خلقی و یه مریضی روانی است. افراد گرفتار به این مریضی دچار تغییرات شدید خلق می شن. با ما همراه شید و مطالبی دراینباره بخونین.

 

مشکلات دوقطبی

: مشکل دوقطبی که به اون افسردگی جنون هم می گن اختلالیه که باعث تغییرات جدی در اخلاق فرد، سطح انرژی در انجام فعالیتای روزانه و چگونگی تفکر و رفتار می شه. این مشکل، طیف خیلی از افسردگی طولانی تا جنون و دیوانگی رو در برمی گیرد.

هممون در زندگی روزمره خود، بعضی وقتا احساس ناراحتی و افسردگی و بعضی وقتا هم احساس شور و شادی زیادی داریم. این تغییرات به طور کامل طبیعی بوده و از اتفاقات خوب و بد یا به اصطلاح بالا و پایینای زندگی ناشی می شه. اما این تغییرات رفتاری و احساسی در بعضی آدما به اندازه ای شدیده که تاثیر داغون کننده ای روی روابط کاری، زندگی مشترک، رابطه با دوستان و کلا زندگی فردی و اجتماعی شون بر جای میذاره. این شرایط طبیعی نیس، بلکه بیان کننده حاکمیت یه مشکل بالینی بر سلامت کلی بدنه که به اون مشکل دوقطبی می گن.

: مشکل دو قطبی به صورت عادی در آخر دوره نوجوونی یا اوائل دوره بزرگسالی خودنمایی پیدا می کنه. این مریضی شکلای جور واجور مختلفی داره که مهمترین شکلای جور واجور اون مشکل دوقطبی نوع یه و مشکل دو قطبی نوع دو است. فرق این دو مشکل در وجود دوره شیداییه؛ در نوع یه این حالت اتفاق میفته ولی در نوع دو فرم ناچیز تری از اون که نیمه عاشقی است، بروز می کنه. شروع مریضی معمولاً با دوره ای از افسردگیه و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره عاشقی روشن می شه. در تعداد کمتری از بیماران شروع مریضی با دوره عاشقی یا نیمه-شیداییه.

مشکل دو قطبی که به اون افسردگی جنون هم می گن، اختلالیه که باعث تغییرات جدی در اخلاق فرد، سطح انرژی در انجام فعالیتای روزانه، چگونگی تفکر و رفتار می شه. این مشکل، طیف خیلی از افسردگی طولانی تا تا جنون و دیوانگی رو در برمی گیرد. تغییرات رفتاری و خلقی در مشکل دوقطبی معمولا چرخه ای چند روزه، چند هفته ای و یا چند ماهه داره که در افراد بسته شدیدا مریضی فرق داره.

دوره های عاشقی از چند روز تا چند ماه به طول می رسن و معمولاً شدت اونا باعث می شه که مریض نیازمند درمان جدی به صورت بستری یا همراه با مراقبت زیاد باشه. با پایین اومدن علایم، به خصوص در اوایل سیر مریضی، معمولاً فرد به وضعیت قبل از مریضی خود برمیگرده و به خاطر همین خیلی از بیماران یا خونواده های اونا تصور می کنن مریضی به طور کاملً ریشه کن شده و دیگه احتیاجی به ادامه درمان وجود نداره. پس درمان خود رو قطع می کنن. اما قطع زودتر از موعد معمولی درمان خطر برگشت مریضی رو بسیار زیاد می کنه و باعث می شه که مریضی در فاصله چند ماه برگشت کنه.

شایع ترین علائم مشکل دوقطبی از قرار زیر هستن:

– احساس تنهایی، غم و ناراحتی و پوچی

– تحریک پذیری

– نبود توانایی در احساس لذت و آرامش

– خستگی و نداشتن انرژی

– کندی در فعالیتای جسمی و ذهنی

– تغییرات اشتها و معمولا کاهش وزن

مشکلات خواب

نبود تمرکز ذهنی و مشکلات حافظه

– احساس بی ارزش بودن و مضر بودن واسه جامعه

– فکر مرگ و خودکشی

با اینکه دلیل قطعی واسه این مشکلات هنوز شناخته نشده، اما محققان می گن که مشکلات دوقطبی اصل ارثی داره وترکیب ژنتیکی افراد بیشتر از تربیت اونا در این مشکلات موثره. ممکنه مشکل فیزیکی تو یه تیکه از مغز که کنترل حالات روانی رو بردوش داره عامل این مشکلات باشه. به این دلیله که این مشکلات با دارو قابل کنترل هستن. هم اینکه نوسانات خلقی ممکنه بعضی وقتا به وسیله استرس و یا مریضی بوجود بیان.

داروهای افسردگی معمولا باید به داروهای  اثبات کننده  خلقی اضافه شه. عادی ترین این داروهاSSRIs (کنترل کننده های جذب سروتونین) است. این داروها بر یه ماده شیمیایی در مغز به نام سروتونین تاثیر گذاشته و انگار با مصرف این دارو نسبت به داروهای دیگه  احتمال تغییر خلق به حالت عاشقی کمتره. داروی قدیمی ضد افسردگی تری سیکلیک به دلیل نداشتن این ویژگی  پیشنهاد نمی شه. 

جمع آوری: بخش سلامت